RYTMIKA

 

Metoda rytmiki jest wszechstronną metodą słuchowo-ruchową, ściśle powiązaną z muzyką.

Spośród wszystkich sztuk muzyka jest właśnie tą, która wywołuje u dzieci potrzebę ruchu przez oddziaływanie rytmu. Ruch pomaga przeżyd dzieciom kompozycję przez odtwarzanie jej rytmu, podkreślenie akcentów  muzycznych, dynamiki, zmiany tempa. Mogą to byd : zabawy ze śpiewem, opowieści muzyczne, dwiczenia i zabawy rytmiczne.

Ważnym elementem rytmiki jest śpiew. Poprzez śpiew dzieci wyrażają swoje emocje. Podczas dwiczeo głosu  dzieci nie tylko usprawniają wszystkie narządy artykulacyjne, ale również uczą się  prawidłowo oddychad i kontrolowad oddech. Wspólny śpiew zbliża do siebie dzieci, tworzy miłą atmosferę a występy pozwalają nauczyd walczyd z tremą.

Rytmika przygotowuje do odbioru muzyki, uczy koncentracji, kształci pamięd, inspiruje do zabaw i zachęca do ruchowej aktywności. Specyfika dwiczeo  rytmicznych pozwala na rozwijanie umiejętności matematycznych, kształtuje orientację przestrzenną a także świadomośd własnego ciała. Opisywanie muzyki ruchem a potem słowem kształci umiejętnośd werbalizacji emocji i doznao.

Metoda rytmiki w edukacji małych dzieci  niesie ogromny potencjał edukacyjny i wychowawczy, który wpływa nie tylko  na umuzykalnienie najmłodszych , ale także przygotowuje dzieci do podjęcia obowiązków szkolnych, które będą wymagad szeregu umiejętności i kompetencji społecznych.

Aktywnośd ruchowa podczas rytmiki pozytywnie wpływa na rozwój sprawności motorycznej dziecka. Zajęcia wymagają koncentracji uwagi i zaangażowania dziecka w przebieg zajęd. Ćwiczenia rytmiczne wymagają szybkiej analizy , rozwijają pamięd muzyczną. Dzieci często muszą same opisad muzykę w  postaci obrazu, często muszą ją pokazad ruchem własnego ciała a więc  uruchamiają własną pomysłowośd i wyobraźnie, uczą się też akceptacji pomysłów innych.

Dzieci  uczestniczące w zajęciach rytmiki  uczą się: słuchad, reagowad, zapamiętywad, kojarzyd, wykorzystywad umiejętności ruchowe własnego ciała, odpowiednio korzystad ze swojego głosu i poznawad muzykę klasyczną.

Muzyka powinna byd nieodzownym elementem rozwoju dziecka.

 

mgr Maria Małkiewicz

     Duża ilość czasu jaką dziecko spędza  siedząc , powoduje obniżenie sprawności układu nerwowego i mięśniowego.

     Występuje obniżenie funkcji wegetatywnych, oddech staje się powierzchniowy, dziecko przybiera niedbałą postawę często się garbiąc, zmęczeniu ulegają także narządy zmysłów – oko i ucho.

Lekarze biją na alarm obserwując narastającą ilość wad postawy u dzieci.

     Jak uniknąć tych kłopotów, jak pomóc dziecku? Niezaprzeczalnym argumentem jest ruch, ale musi to być ruch zorganizowany i celowy. A tą formą  jest między innymi taniec.

Ćwiczenia muzyczno-ruchowe muszą być dostosowane do potrzeb i możliwości dzieci.

Dlatego nie robię planu zajęć tanecznych na cały rok, ponieważ to co będę ćwiczyć w danej grupie zależy właśnie od możliwości dzieci.  Jednak celem zajęć jest wzmocnienie mięśni kończyn górnych  i dolnych, rozwój koordynacji ruchowej, równowagi i  koncentracji.

 

Podstawą są układy  /proste/  taneczne do tańców ludowych, ale także łatwe układy choreograficzne do piosenek  chętnie śpiewanych przez dzieci i muzyki nowoczesnej.

     Odpoczywając po intensywniejszym ruchu dzieci na zajęciach grają na instrumentach  perkusyjnych, ćwicząc poczucie miary danego tańca np. w walcu jedna grupa gra na „raz” a druga  na „dwa i trzy”, dzieci grając uświadamiają sobie budowę tańca , tempo i rytm, mocne i słabe części w muzyce.

     Na końcu  zajęć  jest również  zabawa ruchowa, pozwalająca dziecku odprężyć się i  umożliwić  realizację  własnych  pomysłów  ruchowych oraz pobudzić  jego wyobraźnię.

Prozdrowotna rola zajęć tanecznych od najmłodszych lat dziecięcych kształtuje zdrową sylwetkę ciała dziecka, właściwe reakcje ruchowe, pozytywne relacje społeczne.

Dzieci kochają ruch i ekspresję najróżniejszych rodzajów muzyki a także spotkania w tańcu z drugą osobą.

 

 mgr Maria Małkiewicz